Heidi'nin Çıplak Ayaklarının Altındaki Korkunç Gerçek
Çocukluğumun çizgi filmiydi Heidi. İsveç dağlarının o güzelliğinde özgürce koşuşturmalarını izlerken, hayallere dalar onun yerinde olmayı dilerdim çocuk dünyamda. Araştırdıkça çok da masum görünen bu durumun altında korkunç şeyler olduğunu okudum. (Dikkat Verdingkinger olarak arama motorlarına yazdığınız zaman çıplak ayaklı köle çocuklar olarak karşınıza çıkan bilgilere inanmayacaksınız!)
Heidi'nin karakter yaratıcısı Johanna Spyri, İsveç'te çıplak ayaklı çocuklar diye bilinen köle çocuklara yönelik korkunç şeyler yapan insanların hikayesini aslında bu gizli yöntem ile sır perdesini açığa çıkarmaya çalışıyordu.
Şöyleki 18.yüzyılın sonundan 1960'lı yılların başına kadar fakir, devlete borcu olan ailelerin çocukları, yetimler, suç işleyen veya gayrı meşru olarak dünyaya gelen tüm çocukları kilise toplayarak başka ailelerin yanında çalıştırılmak üzere bir nevi köle olarak yerleştirirdi. Daha sonra bu uygulama 1974'te yasa ile kalkmıştır. Bu sefer bir papaz önderliğinde çocuklar yerleştirildikleri ailelerden alınarak çocuk pazarlarında (dört yaşındaki çocuklar bile olmak üzere) çiftlik evlerinde çalıştırılmak üzere kiraya verilirdi. Zavallı çocuklar çiftliklere verildikten sonra kimse onları aramaz sormaz ve ne yaşadıkları ile ilgilenmezdi. Çünkü onlar toplumun gözünde suç işleyen ailelerin kurtarılmış çocuklarıydı.
Kimi zaman ahırda hayvanlar ile yatan, istismara maruz kalan ve aç bırakılıp sürekli çalıştırılan bu çocukların içinde bulunduğu durum toplumda çok sıradan görülürdü. Bu çocukların sürekli çıplak ayaklı olmasının sebebi ise diğer çocuklardan ayırt edilmesi içindi. Çıplak ayaklı olmaları aslında onlar için bir simge idi. İsveç toplumu bu durumun kölelik sisteminin bir parçası olduğunu anlamasından sonra bile uzun süre kaçıp üstünü kapatmak ile uğraştı.
Belkide bunun içindir ki Heidi'nin karakter yaratıcısı Spryi, Heidiyi köle çocukların tam tersi özgür, mutlu ve sürekli oradan oraya koşan iyilik dolu bir çocuk olarak tasvirleyerek bir şekilde tepkisini ortaya koyarak sır perdesini aralamaya çalışmıştır.
(Bu konu ile ilgili daha fazla bilgiye ulaşmak isterseniz kaynak olarak aldığım Sevim Akyürek'in Evrensel Kültür Dergisinin 2015 sayısından okuyabilirsiniz.)
Köleleştirilen çocuklar... ne acı:(
YanıtlaSilEğitimin anne karnında başladığı gerçeğini kabullenemediğimiz için bu gün bile yaşadığımız sorunlar? Günümüz gerçeğinide sizin fikirlerinizden duymayı çok isterim üstadım. Robotlaştırılan çocuklar! Kendi fikirleri olmayan düşünme yetisini kaybetmekte olan geleceğimiz...
Aslında günümüzde herkesin bir konuda bir fikri var. Hele ki geleceğin yeni nesli.. Bardağın dolu tarafından bakarsak bu iyi fakat bir de diğer taraftan baktığımızda batının düşüncelerini (sizin de dediğiniz gibi kendi fikirleri olmayan)kültürünü benimsemeye çalışıyorlar. Oysaki kültürel bağlar kopmadan fikirlerini savunan geleceğimiz olsa gümbür gümbür bir geleceğimiz olur. İnşallah o yönde çalışalım. Çok da karamsar olmak istemiyorum çok güzel düşünen güzel şeyler yapan geleceğimiz de var inşallah onların sayısını arttıralım:)
SilHaklısınız teknolojiyi doğru kullanabilmek sanırım ince çizgi. Benim yakındığım bebek yaştaki çocuklarında teknolojiye sınırsız ulaşabiliyo olması. Yoksa tüm gelişmelerden haberdar, kendini geliştirmiş, kendi fikirleri olan, teknolojiyi araç olarak kullanabilen gümbür gümbür♡ bir gençlik... umuyorum bizi güzel günler bekliyordur üstadım:)
Sil